Prezydent Donald Trump wydał w sobotę 48-godzinne ultimatum Iranowi, żądając od Teheranu otwarcia strategicznej Cieśniny Ormuz lub grożąc druzgoczącymi uderzeniami wojskowymi, gdyż sześciotygodniowy konflikt eskalował wraz z zaginięciem amerykańskiego żołnierza, który potencjalnie żyje na terytorium irańskim.
Pamiętacie, kiedy dałem Iranowi dziesięć dni, by ZAWIĄZAŁ UKŁAD lub OTWORZYŁ CIEŚNINĘ ORMUZ? Czas się kończy – za 48 godzin na nich spadnie całe piekło (pisownia oryginalna). Chwała Bogu!
Donald Trump, prezydent USA — Truth Social
Ultimatum zostało wydane w momencie, gdy irańskie i amerykańskie siły prowadziły oddzielne poszukiwania zaginionego członka załogi amerykańskiej z jednego z dwóch samolotów bojowych zestrzelonych podczas niedawnych operacji. Perspektywa amerykańskiego żołnierza żyjącego i ukrywającego się w Iranie podniosła stawki dla Waszyngtonu, gdyż poparcie społeczne dla wojny pozostaje niskie w sondażach.
Izrael dołożył się do wywierania presji na Teheran, a wysoki urzędnik obrony potwierdził przygotowania do uderzenia w irańskie obiekty energetyczne w ciągu najbliższego tygodnia, uzależniając to od zatwierdzenia przez USA. Zestawione komunikaty sugerują, że obaj sojusznicy próbują zmusić Iran do ustępstw przed upływem terminu wyznaczonego przez Trumpa.
Reakcja Iranu była mieszanką prowokacji i otwarcia dyplomatycznego. Minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi ostrzegł, że eskalacja zmieni „cały region w piekło” dla USA i Izraela, jednocześnie pozostawiając furtkę dla pokojowych rozmów z Waszyngtonem mediowanych przez Pakistan.
Japońskie media przedstawiają historię przez pryzmat bezpieczeństwa regionalnego, kładąc nacisk na aspekty militarne i poszukiwania zaginionego lotnika. Ich relacja odzwierciedla pozycję Japonii jako sojusznika USA, zaniepokojonego stabilnością regionu, ale zachowującego umiarkowany dystans wobec bezpośredniego zaangażowania w konflikty na Bliskim Wschodzie.
Singapurska perspektywa kładzie nacisk na ekonomiczne konsekwencje zamknięcia Cieśniny Ormuz oraz obawy o stabilność regionu. Jako ważny węzeł żeglugowy zależny od otwartych szlaków morskich, ich ujęcie podkreśla globalne zakłócenia gospodarcze, zachowując jednocześnie dyplomatyczną neutralność między USA a Iranem.
Prezydent Trump stwierdził, że czas „kończy się” na jego ultimatum dotyczącym ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz, a Izrael uderzył w duży kompleks petrochemiczny w południowo-zachodnim Iranie.
Prezydent Donald Trump powiedział w sobotę, że czas „kończy się” na jego 10-dniowym ultimatum dla Iranu, by zawarł porozumienie pokojowe z USA, grożąc, że Islamska Republika Iranu spotka „całe piekło” w ciągu 48 godzin.
Śledź na żywo nasze relacje z konfliktu na Bliskim Wschodzie oraz powiązanych wydarzeń w Australii.
Jesteśmy głęboko wdzięczni Pakistanowi za jego wysiłki i nigdy nie odmówiliśmy udania się do Islamabadu. To, co nas obchodzi, to warunki ostatecznego i trwałego ZAKOŃCZENIA nielegalnej wojny, która jest nam narzucona
Abbas Araghchi, irański minister spraw zagranicznych — X
Konflikt rozpoczął się 28 lutego od wspólnego amerykańsko-izraelskiego bombardowania Iranu i od tego czasu pochłonął tysiące ofiar, wywołując globalny kryzys energetyczny. Iran praktycznie zamknął Cieśninę Ormuz, która normalnie przenosi około jednej piątej światowego ruchu ropy naftowej, powodując poważne zakłócenia gospodarcze na całym świecie.
Przesłanie Trumpa w trakcie wojny oscylowało między dyplomatycznymi sygnałami a groźbami zbombardowania Iranu „z powrotem do epoki kamienia łupanego”. Prezydent wcześniej groził atakami na irańskie elektrownie, a sobotnie ultimatum sugeruje, że może być gotowy wcielić te groźby w życie.
Do napięć dołożyło się doniesienie Iranu o czwartym ataku w pobliżu elektrowni jądrowej w Buszehr w sobotę. Araghchi ostrzegł ONZ przed „nietolerowaną sytuacją, która stwarza poważne ryzyko uwolnienia materiałów radioaktywnych”, jak podała irańska państwowa telewizja.
Zaginięcie amerykańskiego żołnierza stanowi nowe wyzwanie dla strategii USA. Skoro irańskie władze nie dają oznak uległości wobec amerykańskich żądań pomimo tygodniowego nacisku wojskowego, operacja poszukiwawcza może albo zapewnić przewagę negocjacyjną, albo stać się nowym punktem zapalnym eskalacji.