Marinebiologen hebben een opmerkelijke doorbraak bereikt door een van de zeldzaamste gebeurtenissen in de natuur vast te leggen: een potvis die bevalt terwijl zij hulp krijgt van andere vrouwtjes uit haar groep. De buitengewone opnames werden gemaakt door onderzoekers van Project CETI, een internationaal initiatief gericht op het begrijpen van walviscommunicatie, tijdens een observatieperiode van bijna zes uur voor het Caribische eiland Dominica op 8 juli 2023.
De geboorte betrok een 19-jarig vrouwtje genaamd Rounder, die haar tweede kalf ter wereld bracht terwijl zij omringd was door 10 andere walvissen, inclusief familieleden en niet-verwante vrouwtjes. Het onderzoeksteam gebruikte boten, drones en onderwateropnameapparatuur om het hele proces vast te leggen, waardoor een ongekend wetenschappelijk verslag van cetaceëngeboortegedrag werd gecreëerd.
Dit is het eerste bewijs van geboortehulp bij niet-primaten. Het is fascinerend om de intergenerationele steun van de grootmoeder naar haar bevallende dochter te zien, en de steun van de andere, niet-verwante vrouwtjes.
Shane Gero, Project CETI-teamlid — New Scientist
Het belang van deze waarneming gaat veel verder dan alleen de zeldzaamheid ervan. Van de 93 bekende cetaceënsoorten—die walvissen, dolfijnen en bruinvissen omvatten—zijn er slechts negen ooit waargenomen die in het wild bevallen. Wat dit evenement nog uitzonderlijker maakt, is het coöperatieve karakter van de geboorte, waarbij niet-verwante vrouwtjes actief deelnamen aan het ondersteunen van zowel moeder als pasgeborene.
Het eigenlijke geboorteproces duurde 34 minuten, beginnend toen de staart van het kalf uit het water kwam. Tijdens de bevalling positioneerden volwassen vrouwtjes zich strategisch onder de rugvin van Rounder, zwemmend vaak op hun rug met hun koppen gericht naar haar geslachtsorganen. Deze positie lijkt instinctief gedrag te zijn dat is ontworpen om fysieke ondersteuning te bieden tijdens het geboorteproces.
The Guardian presenteert dit als een belangrijke wetenschappelijke doorbraak, benadrukkend de zeldzaamheid van de waarneming en de evolutionaire implicaties ervan. De berichtgeving richt zich op het coöperatieve karakter van de geboorte en de unieke aanpassingen die cetaceeën voor het mariene leven hebben ontwikkeld.
Dawn presenteert het verhaal als een spectaculaire wetenschappelijke prestatie, benadrukkend de internationale onderzoekssamenwerking en de uitzonderlijke aard van het documenteren van walvisgeboortegedrag. Het medium benadrukt de evolutionaire betekenis van het waargenomen gedrag.
Onmiddellijk na de geboorte veranderde het gedrag van de groep dramatisch. Alle volwassen walvissen werden zeer actief, omringden het pasgeborene en vertoonden wat onderzoekers beschreven als beschermend en verzorgend gedrag. De volwassenen werden waargenomen terwijl zij het kalf tussen hun lichamen persten, het met hun koppen aanraakten, en het voorzichtig door het water en over hun lichamen aan het oppervlak manoeuvrerden.
Dit coöperatieve geboortegedrag weerspiegelt een evolutionaire aanpassing die meer dan 36 miljoen jaar teruggaat. Cetaceeën zijn uniek onder zoogdieren als de enige groep waarvan de voorouders de oceaan verlieten, zich aan het landse leven aanpasten, en vervolgens naar mariene omgevingen terugkeerden. Deze evolutionaire reis vereiste specifieke aanpassingen om verdrinking van pasgeborenen te voorkomen, inclusief staart-eerst-geboorten in plaats van de kop-eerst-bevalling die typisch is voor landzoogdieren.
Hoewel pasgeboren potvissen binnen enkele uren capabele zwemmers worden, zinken zij onmiddellijk na de geboorte. De hulp van groepsleden vervult een kritieke overlevingsfunctie, het kalf naar het oppervlak tillen om zijn eerste ademhaling te vergemakkelijken en verdrinking tijdens die kwetsbare eerste momenten te voorkomen. De onderzoeksresultaten werden gepubliceerd in de tijdschriften Scientific Reports en Science, wat een belangrijke bijdrage markeert aan ons begrip van cetaceënmaatschappelijk gedrag en strategieën voor moederlijke zorg.