Dwoje Francuzów przetrzymywanych w Iranie przez ponad trzy lata pod zarzutem szpiegostwa opuściło kraj we wtorek rano, kończąc dyplomatyczną sagę, która nasiliła się w obliczu trwającej wojny w Iranie.
Cécile Kohler (41 lat) i Jacques Paris (72 lata) opuścili Iran o świcie w konwoju dyplomatycznym wraz z ambasadorem Francji i przez Azerbejdżan udawali się do Francji, jak poinformowały źródła z francuskiego ministerstwa spraw zagranicznych.
Cécile Kohler i Jacques Paris są wolni i w drodze do Francji po trzech i pół roku uwięzienia w Iranie
Emmanuel Macron, prezydent Francji — X
Para, oboje nauczyciele (z czego Paris był emerytem), została aresztowana w maju 2022 roku pod koniec – jak opisali to ich rodziny – wycieczki turystycznej do Iranu. Irański sąd skazał ich w październiku odpowiednio na 17 i 20 lat więzienia za rzekome szpiegostwo na rzecz Francji i Izraela.
Zostali zwolnieni z notorycznego więzienia Evin w listopadzie, ale pozostawali w areszcie domowym w ambasadzie Francji w Teheranie. Ich sytuacja stała się bardziej niepewna po rozpoczęciu 28 lutego uderzeń USA i Izraela na Iran.
Francuskie media podkreślają sukces dyplomatyczny i ulgę, przedstawiając uwolnienie jako potwierdzenie skuteczności francuskiego podejścia do konfliktu z Iranem. Podkreślają dystans Macrona wobec uderzeń USA i Izraela jako kluczowy czynnik zapewniający wolność parze, ukazując francuską dyplomację jako efektywną w porównaniu z bardziej konfrontacyjnymi podejściami.
Media regionalne skupiają się na mechanizmach wymiany więźniów i strategicznym zróżnicowaniu podejścia Iranu wobec poszczególnych państw podczas konfliktu. Prezentują uwolnienie jako część wyrachowanej dyplomacji Teheranu, a nie gest humanitarny, podkreślając geopolityczną grę zamiast emocjonalnych narracji.
Media azjatyckie przedstawiają historię przez pryzmat strategii Iranu w czasie wojny, pokazując, jak Teheran traktuje niektóre państwa przychylnie, a wobec innych zajmuje stanowisko wrogie. Podkreślają, że kluczowym kontekstem było nieuczestniczenie Francji w uderzeniach, postrzegając uwolnienie jako działanie taktyczne, a nie wynikające z zasad.
Indyjskie media przedstawiają uwolnienie francuskiej pary jako drugorzędne wydarzenie dyplomatyczne, przyćmione eskalacją konfliktu militarnego między Iranem a USA oraz kryzysem energetycznym. Relacje podkreślają rolę mediatora Omanu, odzwierciedlając preferencje Indii dla rozwiązań dyplomatycznych i niezaangażowania, gdyż kraj ten stara się zachować równowagę między utrzymaniem więzi energetycznych z Iranem a strategicznymi partnerstwami z Zachodem.
Media saudyjskie przedstawiają uwolnienie więźniów jako drugorzędną historię wobec szerszego kryzysu między Iranem a USA, subtelnie podkreślając, że zaangażowanie dyplomatyczne może przynosić rezultaty nawet podczas eskalacji militarnej. Takie ujęcie służy interesom regionalnym Arabii Saudyjskiej, pokazując alternatywy dla konfrontacji, podczas gdy kraj pozycjonuje się jako odpowiedzialna potęga Zatoki, zdolna do ułatwiania dialogu między Iranem a Zachodem.
Tureckie media podkreślają przełom dyplomatyczny jako dowód, że negocjowane rozwiązania są możliwe nawet w okresach intensywnych napięć regionalnych, co koresponduje z rolą Turcji jako pomostu między Wschodem a Zachodem. Skupienie się na udanej mediacji Omanu odzwierciedla aspiracje Turcji do pełnienia roli regionalnego facilitatora dyplomatycznego, zwłaszcza wobec złożonych relacji z Iranem i zachodnimi sojusznikami.
Irańska agencja prasowa IRNA potwierdziła, że zwolnienie nastąpiło w wyniku porozumienia między Teheranem a Paryżem. Według umowy Francja miała zwolnić Mahdieh Esfandiari, irańską studentkę aresztowaną w Lyonie za antyizraelskie posty w mediach społecznościowych, oraz wycofać skargę przeciwko Iranowi w Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości.
Opowiedzieli mi o swoim wzruszeniu i radości z rychłego powrotu do kraju i spotkania z bliskimi
Jean-Noël Barrot, francuski minister spraw zagranicznych — X
Ich uwolnienie pokazuje, jak Iran różnicuje podejście do poszczególnych państw w trakcie obecnego konfliktu. Francja zdystansowała się od wojny w Iranie – Macron stwierdził, że jego kraj nie został poinformowany o uderzeniach USA i Izraela i nie chce wojny.
Ich wyjazd nastąpił w momencie, gdy prezydent USA Donald Trump wystosował ultimatum do Iranu, grożąc szeroko zakrojonymi uderzeniami na infrastrukturę cywilną, chyba że Teheran ponownie otworzy Cieśninę Ormuz.
Para należała do dziesiątek cudzoziemców przetrzymywanych w ostatnich latach w Iranie, często pod zarzutami szpiegostwa, które rządy zachodnie określają jako celową strategię brania zakładników w celu wymuszenia ustępstw.
Francuscy parlamentarzyści przyjęli wiadomość o ich uwolnieniu owacją na stojąco w Zgromadzeniu Narodowym. Według Macrona, w zapewnieniu wolności pośredniczył Oman.